|
เขียนโดย A.Somkiat Sampan
|
|
วันอาทิตย์ที่ 01 พฤศจิกายน 2009 เวลา 06:37 น. |
|
รู้จักเหตุ-รู้จักผล นักเรียนทั้งหลายเอ๋ย พวกเจ้ากำลังอยู่ในวัยที่ต้องพึงระมัดระวังเป็นพิเศษ เป็นวัยเปลี่ยนถ่ายจาก "เด็กชาย" นำหน้าชื่อ มาเป็น "นาย" หรือเรียกวัยนี้ว่าเป็น "วัยรุ่น" เป็นบันไดสู่วัยผู้ใหญ่เต็มตัวกันต่อไป มีหลายต่อหลายคนปรับตัวได้ดี สมวัย บางคนปรับตัวมากไป ประพฤติปฏิบัติตัวเกินเลย บางคนเสียผู้เสียคนไปเลยก็มี บางคนเป็นเด็กดีอยู่ในโอวาทของพ่อแม่มาตลอด แต่พอถึงวัยนี้ กลับกลายเป็นวัยรุ่นที่มุ่งไปในทางที่ทำความเสียหายต่อตนเองและคนรอบข้าง จนเสียอนาคตที่ดีๆไปเลยก็มี วัยนี้เป็นวัยแห่งการเปลี่ยนแปลงทั้งสรีระร่างกายและจิตใจ ถ้าตั้งหลักไม่ดี อาจจะพลาดโอกาสไปตามที่เคยกล่าวมาแล้วว่า วัยนี้เป็นวัยสร้างอนาคต ด้วย นับเป็นจุดหักมุมของชีวิตเลยทีเดียว บางทีถึงได้ขนานนามวัยนี้อีกอย่างว่าเป็นช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อของชีวิต นึกภาพนะ มันเป็นทางโค้ง โค้งอันตราย สมญานามโค้งนี้ว่า โค้งร้อยศพ ถ้าเรามาแรง แรงจริงๆตามอารมณ์ มาด้วยความคึกคะนอง ทำตัวเหมือนที่ว่า วัยรุ่นใจร้อน คิดดูแล้วกัน จะผ่านโค้งนี้ไปได้ไหม? ร้อยทั้งร้อย แหกโค้ง ออกนอกลู่นอกทาง บางคนเข้าป่าไปเลย บางคนออกทะเลไปเลย บางคนไม่มีโอกาสอีกเลย มีชีวิตที่พิการไปทั้งชีวิต ไม่เป็นผู้เป็นคนไปเลย บางคนอาจจะถึงกับดับสูญ อนาคตหมดสิ้น สูญสิ้นทุกสิ่งทุกอย่าง น่าอนาถใจยิ่งนัก สมแล้วที่เรียกช่วงชีวิตนี้ว่าหัวเลี้ยวหัวต่อของชีวิต นักเรียนทั้งหลายจงตระหนักถึงเรื่องนี้ให้จงหนัก อย่าได้ประมาทเป็นอันขาด อาจารย์ผ่านช่วงนี้มาได้อย่างไร? อยากจะเล่าให้ฟัง ตอนนั้นสนใจศึกษา อ่านหนังสือปรัชญาชีวิต สนใจศึกษาความคิดความอ่านของคนแล้วนำมาเปรียบเทียบกับของตนเอง บางทีก็นำมาประยุกต์ใช้เอง สนใจศึกษาพระธรรมคำสอนของพระพุทธเจ้า แล้วนำมาปฏิบัติ ศึกษาหาเหตุผล ฝึกตนเองตลอดเวลา เมื่อเจอผลที่ปรากฏต่อเรา ก็ฝึกฝนหาสาเหตุของมัน ทำความเข้าใจมันให้ได้ว่ามันมีเหตุมาจากอะไร ทำไมจึงได้เกิดผลออกมาเช่นนั้น จากนั้นก็ฝึกฝนตนเองให้เข้าใจ ให้รู้จักผล ว่าทำเหตุอย่างนี้แล้ว จะได้ผลออกมาเป็นอย่างไร เรียกว่าสังเกตทุกสิ่งทุกอย่างรอบข้างตัวเรานี่แหละ แล้วพยายามหาเหตุหาผลของมันให้ได้ ฝึกจนชำนาญ ฝึกจนเชี่ยวชาญ ทำให้เกิดผลพลอยได้ ผ่านช่วงวัยรุ่นมาได้ อีกประการหนึ่ง ได้เข้าสู่ชีวิตทหารเมื่อยังเป็นเด็ก อายุ 16-17 ปี เรียกว่าถูกเข้ารับการฝึกทางทหารด้วย ทำให้ผ่านช่วงวัยรุ่นไปอย่างรวดเร็วเมื่อเราเป็นคนมีเหตุมีผลอย่างมั่นคงแล้ว เราจะสามารถเข้าใจทุกสิ่งทุกอย่างได้ดี ถ้าเรามีสติดีครบร้อยเปอร์เซ็นต์ เราไม่น่าจะดำเนินชีวิตผิดพลาด จงใจให้ชีวิตตกต่ำได้หรอก อาจารย์ว่า คนเราจะต้องเลือกสิ่งที่ดีๆ ให้กับชีวิตเราอยู่แล้ว คงไม่มีใครเลือกสิ่งไม่ดีให้กับตนเองหรอก เพียงแต่ว่า ณ ขณะนั้น เราอาจจะเข้าใจว่า สิ่งที่เราเลือกทำลงไปนั้น ดีต่อเรา ขึ้นอยู่กับว่า ตอนนั้น ขณะนั้น เราตรึกตรอง เข้าใจมันได้แค่ไหน ส่วนใหญ่ ไม่คิด ไม่ตรึกตรองให้รอบคอบ มากกว่า จึงได้พลาดกันสรุปในช่วงนี้ หาเหตุ หาผล กันให้ดี ฝึกทำความเข้าใจตนเอง และสิ่งรอบข้าง การที่เราจะทำอะไรได้ดี ทำอะไรสำเร็จนั้นเราต้องมีความเข้าใจชัดเจนในสิ่งที่ทำ ชัดเจนในวัตถุประสงค์ที่ทำ ชัดเจนในแนวทางที่ทำ ว่าแต่ว่าท่านหาเหตุผล ให้กับตัวเองได้หรือยังว่า ทำไมถึงสนใจอยากเป็นนักเรียนเตรียมทหาร และหาคำตอบให้ตัวเองได้หรือยังว่า จะทำอย่างไรจึงจะสอบได้?อาจารย์ สมเกียรติ สัมพันธ์ 22 พ.ย. 49
|
